Maaaring muling maranasan ng ginto ang krisis ng pagbagsak noong dekada '80

Balitang-pananalapi noong Abril 9—— Ang mataas na interes ay maaaring magtulak sa mga sentral na bangko ng iba’t ibang bansa na magbenta ng ginto, at ang pandaigdigang balanse ng mga reserbang asset ay nahaharap sa muling pagbabago; Dahil sa konserbatibo at huling-hapang paninindigan ng Federal Reserve, matibay ang suporta ng dollar index, habang lalong nabibigatan ang presyo ng ginto

Sa kalagitnaan ng patuloy na tumitinding hidwaan sa Gitnang Silangan at magulong kalagayan, muntikan nang mapalampas ng merkadong dolyar ang isang pangunahing kaganapan na maaaring makaapekto sa panandaliang galaw—ang paglalathala ng minutes ng Federal Open Market Committee (FOMC) noong Marso.

Noong una, inaasahan ng merkado na maglalabas ang Federal Reserve ng mas maluwag na polisiya, ngunit ang aktuwal na nangyari ay higit pa sa inaasahan: Pormal nang sinimulan ng Federal Reserve ang rehimeng pamamahala ng ekspektasyon, na sa pangtingin ay nananatiling nakaposisyon sa “magkakaroon ng rate cut sa hinaharap”, ngunit sa pamamagitan ng pagbabago sa retorika sa minutes ng pagpupulong, malinaw na naiurong ang plano ng rate cuts, at pumasok na sa pasibong “panatilihin ang mataas na interes habang inoobserbahan ang pagbabago sa datos”.



Balikan ang mga pahayag noong Marso, tahasang inamin ng mga opisyal ng Federal Reserve sa pagpupulong na ang posibilidad ng pagbagal ng inflation ay patuloy na bumababa. Ang trend na ito ay hindi lamang sanhi ng pagtaas ng presyo ng langis sa pandaigdigang merkado, kundi resulta ng maraming salik. Sa isang banda, ang mga ipinatupad na mas mataas na taripa ng Amerika sa ilang bansa ay unti-unting nagpapakita ng epekto sa lokal na presyo at pangmatagalan ang impluwensya, na magreresulta sa patuloy na pressure ng tumataas na presyo ng mga produktong apektado sa susunod na 1-2 taon; sa kabilang banda, habang tumatagal ang mataas na presyo, unti-unti nang sinasanay ng mga Amerikano ang pamumuhay na “kasama ang mataas na inflation”, na siyang direktang nagtutulak pataas sa consumer inflation expectation index at nagpapatibay sa rigidity ng inflation.

Bagamat binigyang-diin ng Federal Reserve sa minutes na mahigpit nilang mino-monitor ang iba’t ibang panganib ng tumataas na inflation, tinukoy din nila na mas pinagtutuunan nila ng pansin ang panganib ng pagbagal ng paglago ng labor market na maaaring magdulot ng pagbagsak ng ekonomiya. Ang pag-alog ng focus ng polisiya na ito ay nagdulot ng kalituhan sa prediksyon ng merkado hinggil sa susunod na hakbang ng Federal Reserve.

Unti-unting napagtanto ng mga investors na kahit pa manatiling matatag ang pandaigdigang presyo ng langis at walang karagdagang pagtaas, magpapatuloy pa rin ang epekto nito sa pandaigdigang presyo, at malamang na manatili sa mataas na antas ang inflation figures ng iba’t ibang bansa sa mga susunod na buwan. Dahil dito, mapipilitan ang Federal Reserve na panatilihin ang mataas na interes at hindi agad magkakaroon ng rate cut cycle. Para sa foreign exchange markets, masyado pang maaga para isaalang-alang ang monetary easing ng Federal Reserve; gayundin, kulang ang fundamental support para asahan ang tuloy-tuloy na rebound ng euro laban sa dolyar.

Kapansin-pansin, ang panandaliang pagtaas ng euro kontra dolyar matapos ang balita ng ceasefire ay hindi bunsod ng kumpiyansa sa recovery ng ekonomiya ng eurozone o dahil sa tahasang pagtaya sa pagtaas ng euro, kundi bunga ng sabayang pag-take profit ng speculative funds mula sa kanilanag mga naipon na long USD positions. Kung ikokonsidera ang basic na kalagayan ng ekonomiya ng eurozone, hangga’t wala pang pormal na kasunduang pangkapayapaan ang Washington at Tehran, nananatili ang panganib ng geopolitikal na tensiyon sa Gitnang Silangan. Bukod pa rito, ang matatag na mataas na presyo ng langis ay patuloy na naglilimita sa industriya at consumer market ng Europa, kaya mahina pa rin ang eurozone at hindi kayang magbigay ng matibay na suporta para sa halaga ng euro.

Sa market ng ginto, mas naging emosyonal ang tugon — napakaaga ng pagtaya sa ganap na pagtatapos ng hidwaan sa Gitnang Silangan at sa pagsisimula ng rate cut cycle ng Federal Reserve, kaya naging matindi ang paggalaw ng presyo ng ginto. Sa kasalukuyang sitwasyon ng geopolitics, malubha pa rin ang hindi pagkakasundo ng dalawang panig at wala pang tunay na progreso sa kompromiso: Hayagang idineklara ni dating President Trump ng Estados Unidos ang “kompletong tagumpay” at humiling ng malaking bayad-danyos mula sa Iran na tinuturing niyang “talo sa labanan”; samantalang matatag ang pananaw ng Iran at patuloy na mahigpit na kontrolado ang Strait of Hormuz, ang mahalagang ruta ng pandaigdigang transportasyon ng langis, kaya lalong lumalala ang tensiyon at hindi pa tiyak ang magiging kalagayan ng rehiyon.

Sa epekto nito, nagbago rin ang asset allocation structure ng mga sentral na bangko, at nagsimulang magsagawa ng malakihang pagbebenta ng ginto. Halimbawa, ibinenta ng Bank of England ang kabuuang 395 tonelada ng ginto sa batches mula 1999 hanggang 2002—ang presyo noon ay tinawag pang “floor price” sa merkado; nitong mga nakaraang taon, gaya ng Turkey at iba pang emerging markets, sinundan ang ganitong estratehiya at unti-unting binawasan ang partisipasyon ng ginto sa foreign exchange reserves. Ang pandaigdigang pagbebenta ng ginto ng mga sentral na bangko ay magdudulot ng bigat sa gold bulls at lalong mahihirapan ang presyo ng ginto na makabawi.